Mehmet Kaya

mehmet kaya.jpg
Gezicht van gemeenschapshuis De Caumerbron

Vakantiegeliefden: het begin van een leven op de Heerlerbaan

Mehmet is geboren in Marmaris, Turkije. Hij woont inmiddels bijna vijftien jaar in Nederland, op de Heerlerbaan. Een logische eerste vraag is hoe hij hier terecht is gekomen vanuit Turkije. Zonder aarzeling vertelt hij zijn verhaal. Mehmet leerde zijn vrouw Phil kennen tijdens haar vakantie in Turkije. Daar was hij werkzaam in de horeca. Hij vertelt: “Normaal verlies je elkaar als vakantiegeliefden uit het oog,” de uiteindelijke terugkeer naar huis is namelijk een gegeven. “Maar we zijn bij haar terugkeer naar Nederland contact blijven houden.”

In 2002 nodigde Phil Mehmet tijdens carnaval uit om haar te bezoeken op de Heerlerbaan. Tijdens deze vakantie kwam het besef dat ze hun leven gezamenlijk wilden opbouwen. Mehmet: “Helaas had ik maar een visum voor vier weken, bij terugkomst in Turkije moest ik terug aan het werk.” Bij Mehmets terugkeer naar Turkije hielden de twee dagelijks contact en Phil bezocht Mehmet meerdere malen in zijn thuisland. In december 2003 werd de knoopt doorgehakt: Mehmet zou naar Nederland verhuizen.

Het verenigingsleven en De Caumerbron

Zo was het via zijn vrouw dat hij vanuit Marmaris in gemeenschapscentrum De Caumerbron terecht kwam. Makkelijk was het niet altijd, vooral op het gebied van de Nederlandse taal. “In het begin praatten mensen altijd Duits of Engels tegen mij.” Een half jaar na aankomst besloot Mehmet toch een taalcursus te volgen. Gedurende anderhalf jaar volgde hij meerdere avonden per week een cursus Nederlandse taal. “Maar het was moeilijk te combineren, zo’n drukke zaak, het vele werken,” vertelt Mehmet. “Op een gegeven moment was het voldoende, nu vind ik het jammer dat ik daarna niet verder ben gegaan met leren.” Hij vertelt dat de reis die hij samen met zijn vrouw naar Amerika maakte in 2005 slecht was voor zijn opgedane kennis van het Nederlands. Na drie weken Engels spreken, was de omslag terug naar het Nederlands moeizaam.

Toch heeft hij een draai kunnen vinden op de Heerlerbaan, met name in De Caumerbron die onlosmakelijk verbonden is aan het verenigingsleven. Mehmet: “Verenigingen komen hier wekelijks binnenlopen. Je hebt de marathonsportvereniging, een yogavereniging, kienen, bridge, het mannenkoor; alles treft elkaar hier.” Dit is heel anders dan hij in Turkije was gewend, “daar hebben we zoiets niet op zulke schaal.” Hij vertelt dat hij in het begin zijn ogen uit keek wat betreft het aantal verenigingen en clubs dat het stadsdeel rijk is. Maar de tijd leerde hem waar die regel- en activiteitendrang op de Heerlerbaan vandaan kwam, “mensen moeten er een avond uit, daarvoor zijn die verenigingen.” Mehmet benadrukt dat hij de verenigingen is gaan omarmen. De Caumerbron biedt een plek voor verenigingen voor samenkomst, andersom zou De Caumerbron waarschijnlijk niet langer bestaan zonder de constante zoete inval van de verenigingen.

Hoop voor de Heerlerbaan 

Op de vraag wat Mehmet vindt van stemmen die beweren dat de Heerlerbaan er de afgelopen jaren op achteruit is gegaan, reageert hij diplomatiek. Dit is voor een plaatselijke horecaondernemer begrijpelijk. Wel wijst hij op de afname van het aantal horecagelegenheden in de wijk. “Zo’n vijftien jaar geleden kwam een kennis van mijn vrouw en mij bij ons op bezoek. We gingen op stap in elke zaak op de Heerlerbaan, dat waren er toen een stuk of acht, negen. Tegenwoordig is daar bijna niks meer van over.” Hijzelf wil liever niet speculeren over wat hiervoor een reden zou kunnen zijn. Wellicht de economische crisis een aantal jaar geleden, voegt hij toe.

Liever blijft Mehmet niet in het negatieve hangen. Hij prijst het aantal mooie verenigingen dat het stadsdeel rijk is en komt met een opmerkelijke oplossing voor de vermeende achteruitgang van de Heerlerbaan: “Het zou leuk zijn om een open dag voor de Heerlerbaan te organiseren, mensen bij elkaar te brengen. Daar ligt misschien een taak bij de gemeente.”

Motorrijden, meer dan een passie

Wie onderzoek doet naar De Caumerbron of Mehmet kan niet om de Motordagen heen. Op de vraag of hij zelf een passie heeft voor motorrijden antwoord hij resoluut: “Dat heb ik zeker.” Nadat hij een aantal jaar geleden op een vakantie naar Turkije ging met kameraden uit Nederland, besloten ze een gezamenlijke hobby te beginnen als vriendengroep. De keuze viel op het motorrijden. Mehmet haalde, zoals beloofd, zijn motorrijbewijs na de renovatie van De Caumerbron. Vanuit deze hobby zijn uiteindelijk de Caumerbron Motordagen tot stand gekomen. Elke editie begint met een gezamenlijk ontbijt, waarop een motortocht van een aantal uur volgt. Bij terugkomst is er een barbecue op de parkeerplaats, waarna er een band of deejay speelt.

Naast het motorrijden vindt Mehmet nog een ander aspect van deze happenings belangrijk: “We moeten toch proberen met dit soort evenementen wat van de wijk te maken”.

Nederland of Turkije?

Op de vraag waar hij zich het meeste thuis voelt – Marmaris of Heerlerbaan – geeft Mehmet toe dat hij hier helemaal niet over nadenkt. Hij vertelt dat hij vroeger nooit had overwogen in het buitenland te gaan wonen, maar dat hij zich tegenwoordig thuis voelt in Nederland. Toch blijft hij ook in nauw contact met zijn familie en vrienden in Turkije, en bezit hij een huis dichtbij zijn familie. “Het blijft uiteindelijk toch een combinatie van de twee.”

Tekst: Hanna Zwart
Foto: Quirin Groenhof

Advertenties

3 reacties op ‘Mehmet Kaya

  1. Sympathieke hard werkende man en verzorgd alles tot in de puntjes , over de koffietafel wat wij daar hadden gehouden horen wij alleen maar positieve reacties

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s